NOTE DI FONETICA: vocale con accento acuto (es.: é, ó) vanno pronunciate chiuse: “méntre”, “mólto”). Vocale con accento grave (es.: è, ò) sono pronunciate aperte: “rèsta”, “pòsta”.
“ ü” : si legge come la “ u “ francese: cü = culo; “ ë ” : come la “ e “ francese: biciclëta; “ š “ : pronunciata come la “esse” di “ rosa “.
MICHINA: - Pronto, ciao Burina a t’ho telefunà perchè aj’ho pressia ad cuntèti ‘na roba d’l’ater mond ch’u m’è capitaja ancó a bunura, quondi ch’a son andacia a l’Amiu !
BURINA: - Chënta, chënta...a son chi con la curnëta andrenta d’l’afari del timpano!
M.: - Alura...Stamatenna am son facia amprestè el fürgón , c’m’è ch’us ciama.. in Canguru, da mé cügnà, per purtè ‘na mubilia sciapaja a l’Amiu...da trè vea. Aj suma fina chì, o no?
B.: - Sé, sè mé aj son...Se t’iej onche té a suma antra doj au telefono...
M.: - Ben, ben...el va šà ben ch’a suma ammachi nujater doj o trej...Alura...mé e ‘l canguuuu e la credensa da trè vea, as suma presentà a l’autorità d’l’Amiu...
B.: - Aj’ho capì, t’hai risparmià ‘na telefunada e t’hai facc risparmiè a l’Amiu la grònna d’amnì a cà tóa, cariè is tabernacul e turnè ‘ndréra e scarieli...
M.: - Brava, brava, propi parigia l’è andacia...Senonchè, rivaja dadnòn al cancel ad sua majestà, l’imperatur d’l’armenta, jën, con la pònsa penna ‘d crivéla e ch’el cuntziva nenta la caligrafia e ‘l ficiava in fanciott d’jelementari per fèss leši u so nòm an s’el campanén ad cà soa, u m’ha ciamà: << Madamén se ch’l’è amnija a fè, si chì ? >> Mé, quasi, quasi, auriva rispondj che auriva piè la navf per andè an Mesico ma pó, am son dacia ‘na reguladenna e aj’ho dicc: << Che guardi esimio professore, avressi da scaricassi una credensa ‘n po’ sciapaja; sensa distirbè antzën am la son camalaja presso di voi medesimi, sensa recare chiunque disturbo, né a loro medesimi, né agli altri medesimi, non so se rendo ‘l video, però volendo ci metto il decoder extraterrestre.
B.: - Orcu, t’hai parlà c’m’è ‘n libi sciancà..! E lü se ch’ut’ha dicc?
M.: - Is fam’la adaši u m’ha dicc: << Momento, momento...il mezzo è il suo ? Di sua proprietà ? >> E mé aj’ho rispundì ch’l’era ad mé cügnà ma a l’ava pià co u só permèss, tütt an regula. Ma cull là, niente da fare: << S’l’è u só, bene, viceversa ch’us tena fürgon e credensa ! >>. Mè aj’ho dicc che quondi a pej l’autobus d’l’Atm...per andè dal Crist an Pista...a son nenta ubligaja a crumpè in pullman bel a novf...Ma lü u m’ha dicc che...niente da fare...s’el furgon l’era nenta el mé, a pudiva nenta scarjè. Mé, cha son an menopausa da quarontatrej ani, u mè amnì, tütt ant’in culp, in ciclu d’amnastrón da u nervuss, at capì ?
B.: - Tei stacia fina tropp murigeraja...e po’ c’mè c’l’è andacia a finì ?
M.: - L’è andacia a finì che cullà u m’ha dicc che al masim a pudiva purtè la credensa an biciclëta...s’uj stava per al long, altrimenti a pudiva piè u tandem che però el füssa stacc antestà a mé !
B.: - Antestà a té che roba ? U tandem o la credensa ?
M.: - Uà aj’ho šà mà la testa, at la spiegh in’atra vòta, adess lasuma la linea libera ch’um devf telefunè u sendic Fabbio per cuntratè d’jasu con mé marì...d’jasu per st’istà da fè curi an piasa Garibaldi. Us n’è antajà onche lü che j’asu i custu poch e un’aj’è ‘n mügg an piasa d’la Libertà. Basta spustej da ‘na piasa a l’atra...Ciauu, at ciam admon.
B.: - D’acordi, va ben, ciauuu.
Quanto espresso dall'autore potrebbe non rimarcare il pensiero dell'Editore e quindi della stessa Redazione.