NOTE DI FONETICA: vocale con accento acuto (es.: é, ó) vanno pronunciate chiuse: “méntre”, “mólto”. Vocale con accento grave (es.: è, ò) sono pronunciate aperte: “rèsta”, “pòsta”. “ ü” : si legge come la “ u “ francese: cü = culo; “ ë ” : come la “ e “ francese: biciclëta; “ š “ : pronunciata come la “esse” di “ rosa “. BURINA: - T’al sai Michina che adess uj’è el permess per fè ‘l pustegi suta piasa Garibaldi ? MICHINA: Perché prima, uj’era nenta ‘l permes ? B.: - Ozà ch’u j’era... ma l’impreisa ch’l’ha pers l’ha facc ricurs au Tar, ma u Tar j’ha dicc ch’ad no; alura st’impreisa, semper pü anvilinaja, l’ha facc ricurs au Stat; u Stat aj’ha dacc razon e a l’ha rimandà ‘ndrera au Tar ch’uj’ha dicc: “ Se t’l’ava za dicc prima, perché adess a duvrissa cambiè idea ? Sét vori, t’hai ancura sessonta dì per andè a tacheti turna au Stat ma l’ünica l’è tacheti au tram “ M.: - Che groooon-na ch’uj’è sciudì föra...Uj’andrà ancura vent’ani prima d’ pudei fè is pustegi !! B.: - Noooo, l’è mea veira...Adess t’vigherrai....uj sort föra cuchdën che, fonda l’indiòn...uj fa truvè suta ‘l cüssèn toncc bej biëtt d’ culur viöla...con scricc ansüma sinsent...c’m’è in promemoria...per ricurdèji...ad smentiesi... M.: - E alura con cul promemoria i cmensu admòn a fè ‘l bogg ! Peròoooo...scavonda, scavonda i truverron di mort ad sicürr o roba du gener. Ošà, tütt el vòti ch’j’hon scavà uj’è semper sautà fóra di mort: an piasa d’la Libertà i l’hon truà, an via Parma uj’era adritüra in cimiteri, a Mareng uj’era cuccosa ma is son sgagià a quatèli, sed’no ujamniva fóra Napulión a dji: “ Alura a sumiu quasi a post con ‘sti bogg o no ? ” B.: - Da chi i voru fè ‘l bogg per pustegè ‘l machini, ant’i’Ort anveci i voru trè ant’el carbon el mercà d’la früta e d’la verdüra. M.: - C’m’ela ? An tütt’el sità uj’è in mercà d’la früta e verdüra...Uj’è fina a Novf, bela novf...Mument, am spiegh: a Novf, el Cumën, u l’ha facc da in’atra part perché cul vegg uj’ambrujava e pó, a mument, u l’amniva zü da bel e sul ! B.: - Anveci chi a Lisondria, prima j’hon spendì in bel po’ d’sold per bitili a post e sübitt dòp j’hon dicc che uj serviva per l’università. M.: - Ma se a l’università i fon fadea a bütè ‘nsèma el diznè con la sén-na, uj’è pü mea ad stüdent.. Uj’è ‘l facultà bej e vóji....Jaurivu fè la mensa ma i son talment poch che con in toch d’figasa d’an chilu i na vònsu ‘ncura... B.: - Ma c’m’ela i lasu a cà tücc cui chi travaju l’andrenta a l’ortofrutta ? M.: - Dšuma ch’is na fregu altament, sta da senti Bury: tra in’amistrassion e l’atra j’hon facc del pruposti. ‘Na vòta j’hon dicc s’l’andava ben an fond a via Don Bosco, davzen all’ex Guala e lur del mercà j’hon dicc ch’ad sei ma pó ‘l Cumën u s’è antajà ch’l’era nenta urbanišà e uj’ha mandà a dì ch’us na fava d’niente perché urbanišè el custa c’m’è vensi al superenalotto. Dop j’hon prupost d’andè a fiònc del Cunsorsi Agrari d’Lisondria ma uj’è amnì fóra ch’uj’è ‘l Tani a doj pass ! B.: - Ma perché ‘l Tani prima uj’era nenta ? O chi l’hon devià ? M.: - No devià u sarrà cücchdèn d’ater...Prima ‘d parlè i savu nenta ch’u j’era Tani c’sì lei ? C’m’ela mai j’hon lasà drobi Scarpi & Savati…la Fila e ater negossi du generr ? Us viggh chj’hon prevedì ad süè Tani c’sì lei ! B.: - Ošàaaa, j’hon ciücià vea tüta l’acqua, Michina, prima d’ fei dròbi el cumerci. M.: - L’è nent fnija, j’hon dicc d’andè an via Pavia, davšen ai Doll, no..ai Dacc..ai Dobermann, va ben là, an via Pavia..ma ‘l padron d’ cul post uj’ha dicc: “Ouh, chi l’è cà mea si vori amnì chi im devi dè ‘na cifra !!” Per avej cula cifra us duiva turna vensi au superenalotto e an pü paghè, onche sei, i travaj per bitili an regula, at capì adess Burina ? B.: - Aj’ho capì che pü che del pruposti j’avu da perdi du temp...Magari, magari a diggh magari neh, per fè passè certi scadensi an manéra che cücchdën l’armanissa trumbà...ma mé j’ho dicc magari neeeeeehhh !! M.: - Magari adess at salütt, onsi šà ch’aj son a vaggh a fè speisa propi là, a dev crumpè d’j’arciciocch, chica testa d’aji, e ‘na gomba d’tseller, ciau at dirrò chiccosa an pruposit, in’atra vota. B.: - Ciau Michina, pea ‘n po’ d’verdüra bon-na ch’la mulifica ! Quanto espresso dall'Autore potrebbe non rimacare il pensiero dell'Editore e quindi della stessa Redazione.